sanırım karışığım.sanırım gözünü çok yükseklere dikmiş olmanın olası hallerini yaşıyorum.ve sen tam bu sırada bana bir şans veriyorsun-ya da ben olan biteni öyle görüyorum.spot ışıkları değil de gün ışığında seni görmeyi bende çok istiyorum.mikrofondan değil,bana seslenen sesini duymak istiyorum.ve beklenmedik bi anda beklenmedik bi şekilde sen bana tüm bunlar için bir fırsat veriyorsun.değerlendiremiyorum.istiyorum çok ama bi ses dur bekle bakalım diyor ısrarla.aslında tam sırası diyor diğer bi tarafım.aslında basit; yıpranmışlığın etkilerini üzereinden atamamış taraf bir yenisini kaldıramaz,biliyor.diğer taraf gözlerini tüm gerçeklere kapatmş.ama zaten ne geldiyse başıma onun yüzünden gelmiş düşününce..
neeyseeee dünya hali gelir geçer deyip oyalamak istiyorum artık kendimi.çizgilim geliyor buralara, pek az kaldı.kalabalık şehrin sokakları,içki şişeleri,kendi çapında üni sayılan okulu,arkadaşları..özledi onu.bi de birisi çok çoooooook özledii :)
konuyu buraya bağladığım için izninzle kendimi tebrik ediyorum!! :D