durulmuyor sularım.dalga ardına dalga yerleşiyor kıyılarıma, kıyılarım yorgun.içim boş, içim kalabalık.midem karışık. içmeden bu kez, dönmeden başım. insanların tepelerindeki konuşma balonlarına orta parmağımı sokuyorum. yerle bir oluyor heceler. bazıları anlam veremiyor yaptığıma. anlamsız mı bu yaptığım? bizim çocuğu görüyorum sonra. bermudanın altına giydiği koca botlarıyla herşeyde anlam aramanın gereksizliğini sokuyor gözüme. ilk kez, gülüyorum uzun zaman sonra. bir şarkıyla iç çekiyorum uzaktakine doğru. bir diğeri hala çalıyor kulağımda, gözlerimi kapıyorum. "hiç kimsenin yağmurun bile böyle küçük elleri yoktur.." gittiğim yeni yere açıyorum gözlerimi.uzaktaki, yakındaki herkesin güldüğü o yerde. anlam aramaktan, herşeye anlam yüklemekten vazgeçiyorum. bir yeni mesajınız var yazıyor birinin telefonunda. "bi sesin çıksın be.kim olduğumu söyleyeceğim tamam. ama sen de nazlanmayı bırak artık =) " hayaletim gülümsüyor olduğu her yerde. yalan söyleyenin çatal sesine bıçak sokuyorum düşümde. elim kan. elimi onun kanına bulamam. hayırdır inşallah diyorum uyanıp. herşey hayır oluyor.